Twórcą masażu tajskiego jest Jivaka Kumarbhaccha. Już 2500 lat temu w Indiach stworzono, na bazie filozofii Ajurvedy oraz technik Jogi, podstawy masażu tajskiego. Przez lata masaż ten rozwijał się, praktykowany przez mnichów w tajlandzkich świątyniach. Najsłynniejszym światowym centrum naukowym i szkoleniowym jest świątynia Wat Pao w Bankoku



Podstawy medyczne: Sieć łącznotkankowa przebiega w najróżniejszych kierunkach. Prawidłowa analiza jej przebiegu pozwala zbadać jej fizjologiczny i patologiczny stan. W przypadku jej wzmożonych napięć zastosowanie odpowiednich technik przywraca jej prawidłowe funkcjonowanie. 

 

Cele:

  • Zmniejszenie napięć

  • Przywrócenie prawidłowej ruchomości sąsiadujących ze sobą struktur

  • Przywrócenie prawidłowej wymiany tkankowej

  • Przywrócenie prawidłowej funkcjonowania narządów wewnętrznych

  • Przywrócenie prawidłowej cyrkulacji krwi i chłonki

  • Zmniejszenie napięć psychicznych

  • Techniki: W odróżnieniu od technik zachodnich, w masażu tajskim bardzo ważne jest oddziaływanie całego ciała terapeuty poprzez dłonie, palce, łokcie, stopy, kolana na ciało pacjenta.Masaż odbywa się na macie w odpowiednich pozycjach przy wyprostowanym kręgosłupie terapeuty. Zgięcie go i pochylenie wymaga pracy ramion podobnie jak w technikach zachodnich. Praca ramion męczy i sprawia, że masaż staje się mało efektywny.



    Masaż tajski zwany jest również „yogą dla leniwych” , dlatego że stosowane są techniki rozciągające zaczerpnięte z Yogi. Obserwując prace terapeuty , możemy odnieść wrażenie , że jest to forma tańca z udziałem pacjenta. 

     

    Już czytając te strony poczujesz sie lepiej - weź głęboki oddech i powoli przewracaj kartki

     

    Ponieważ nie mowię po polsku najlepiej wyslij mi sms po angielsku albo pisz na maila po polsku - odpowiem natychmiast.